IS THERE GUILT?

Ulrik Holme Kristensen (1976 Odense Denemarken, Avans-Den Bosch)
Video installatie, DV, Kleur, Stereo, 02:59

Voor Is there guilt? nodigde Ulrik Holme Kristensen mensen uit om tegenover hem plaats te nemen in een stoel en een nummer te kiezen tussen 1 en 10. Pas nadat hij/zij een nummerkeuze maakte, werd hij/zij geconfronteerd met de consequenties daarvan.

PORCELAIN MINEFIELD

Sculptuur: porselein, hout, 5000 x 4500 x 10 cm, 120 x 120 x 110 cm

De verandering van materiaal naar porselein maakt de mijn tot een teer object; het vorm geen bedreiging meer. De grootste dreiging zijn de mensen in het mijnenveld, niet de mijnen zelf.

Ulrik Holme Kristensen spiegelt de kijker met provocerend commentaar en onderzoek. (On)schuld, actie en reactie zijn belangrijke thema’s die je als deelnemer of kijker laat nadenken over samenleving en individu, werkelijkheid en gevolg.

GORDIJN / MEER

Daan de Bakker (1980, HKU Utrecht)
Filminstallatie: 8mm, Kleur

Gordijn

Opname van een slaapkamergordijn met vast camerastandpunt. Bewerkt via de 'multiple exposure techniek‘, waarbij de film wordt opgenomen, teruggedraaid in de camera en opnieuw belicht wordt.

Meer

Beelden van een meertje tussen Utrecht en de Bilt. Door gebruik te maken van technieken als pinhole fotografie, kleurenfilters, dubbelbelichtingen en ontwikkelingsmanipulaties, wordt het verwerkt tot een grote verscheidenheid aan beelden. Een eenzame zwaan houdt het geheel bij elkaar.

In Daan de Bakker's films ligt de nadruk op het beeld. Het zijn basale waarnemingen, vervormd door de specifieke eigenschappen van film, camera en chemie. De films zijn niet verhalend, ze representeren geen externe gedachten. Wat je ziet is wat het is.

OPSLAG

Renske Bakker (1985, Academie Minerva-Groningen)
Video installatie, DV, Kleur, Zonder geluid

De projecties bestaan uit egale, vierkante vlakken van verschillende oppervlakten, die zonder onderbreking van kleur veranderen. Die kleurvlakken zijn feitelijk pixels, afkomstig van een fotografisch beeld die hetzelfde kader heeft als de projectie. Deze reflecties tonen hoe ruimte als letterlijke bron dient voor het geprojecteerde beeld. De projecties verlichten als enige lichtbron de ruimte waarin de kijker tegelijk de originele ‘werkelijkheid’ ziet en Bakker’s voorstelling daarvan.

De ruime specifieke installaties van Renske Bakker onderzoeken details en oppervlakten in architectuur. In Bakker’s werk speelt originaliteit en de representatie daarvan een rol. Als resultaat een situatie waarin expositieruimte en het geëxposeerde een gelijkwaardige positie innemen ten opzichte van elkaar.

HIM AND HER

Daphne Rosenthal (1979, Rietveld Academie-Amsterdam)
Video installatie, DV, Kleur, Stereo, 03:28

Him and Her gaat over de representatie van rolpatronen in de klassieke cinema. Him and Her is een stop motion animatie waarin een scène uit The Man Who Knew Too Much (1956) van Alfred Hitchcock is bewerkt met crepètape. De animatie brengt het isolement van zowel de vrouw als de man aan het licht.

"Voor mij werken films op ons in als dromen. Ze absorberen onze diepste verlangens en spiegelen onze idealen. Met animaties manipuleer ik filmfragmenten om zo mijn ervaringen bij het zien van die beelden tastbaar te maken“ (DR).

PREMISES

Iwan&Han (1971, Avans-Den Bosch)
Video installatie, DV, Kleur, Stereo, 06:28

Premises is een onderzoek naar een cineastgrafische invulling van de relatie tussen de twee mannen waarin het klassieke duel uit de film centraal staat. De slechterik versus de goede; de roker en de kijker.

OFFICE

Video installatie, DV, Kleur, Stereo, 06:47

Het duel in de video Office wordt op een regieloze wijze vastgelegd. Het duel ontstaat door de verantwoordelijkheid van de hoofdrolspeler via de camera in handen te geven en zo dualistisch te manoeuvreren en uit te dagen.

"De anonimiteit die Iwan&Han door middel van het dragen van confectiepakken willen geven aan de personen in het beeld - waardoor er geen functie aan de personen toe te kennen is geeft ruimte om elke persoonlijkheid aan de figuren toe te kennen. Deze inwisselbaarheid is een poging het ego van elkaar te strelen of te vertrappen" (I&H).

BRASIL07

Louise Uspessij (1981, Academie Minerva-Groningen)
Video installatie, DV, Kleur, Stereo, 05:51

In Brasil07 worden de minuscule lichtjes, van het uitzicht over de enorme stad Natal in Brazilië, extreem uitvergroot. De abstracte contouren in kleur, beweging en geluid brengen de skyline zicht-, voel- en hoorbaar dichtbij door de overweldigende lichtflitsen en geluiden. Op deze manier wordt de immense grootte, de constante drukte en het 24/7 leven van de stad vertaald.

In het werk van Louise Uspessij werken beeld en geluid met elkaar samen. Vanuit een grafische achtergrond en na experimentatie met verschillende media is haar liefde voor video ontstaan. Uspessij verlangt van de kijker dat hij/zij het totaalbeeld in zijn/haar hoofd reconstrueert. Door extreme beeldmanipulatie is niet te definiëren wat je als kijker precies ziet; het geluid is de verbeeldende factor.

DERANGED

Bogomir Doringer (1983 Belgrado Servië, Rietveld Academie-Amsterdam)
Interactieve installatie, HD, Zwart-wit, Surround geluid

Bogomir Doringer maakte een interactieve installatie waarin hij onderwerpen onderzoekt die door vele hedendaagse kunstenaars bevraagd worden. Hij bestudeert de afstand van de kijker en het beeld dat hij/zij ziet. Daarnaast speelt Doringer met de problematiek van ‘gender’ (sekse) als representatie van geslacht als man, vrouw, hermafrodiet of androgyne. Tot slot is er de emotionele (inter)actie die de relatie tussen de kijker en het geprojecteerde figuur bepaald. Als kijker regel je de mate van interactie, de vocale stemmen, de choreografie en de identiteit van het figuur.

“Misschien moet ik eerst afstand nemen van de verleidelijkheid van Black hair vs. white complexion, arranged or deranged om nadere uitleg te geven” (BD).

ZONDER TITEL

David Scheidler (1979 Bochum Duitsland, ArteZ-Enschede) Geluidinstallatie: Dolby Surround, Mixed media

David Scheidler’s mixt analoge technieken zoals omgebouwde speelgoedinstrumenten, synthesizers met computertechnieken. In de installatie Zonder Titel triggeren vallende waterdruppels sensoren die op hun beurt verschillende gitaareffecten laten horen.

David Scheidler maakt muziek sinds zijn pubertijd. Hij vergrootte zijn werkgebied naar geluidperformances en 'circuit bending' (het aanpassen van goedkope instrumenten) tot interactieve installaties waarin beeld ook een steeds grotere rol begint te spelen. “Mijn werk draait om beleven, beïnvloeden, scheppen, veranderen, samenstellen, in- en uitsluiten en opnieuw definiëren van geluid en beeld. Een ander belangrijk aspect is interactiviteit gekoppeld en geïntegreerd met tonen en kijker of luisteraar” (DS).

STARS AND STRIPES

Erik Klaassen (1978, ArteZ-Arnhem)
Video installatie: DV, Kleur, Stereo, 04:17

Stars and Stripes (een Amerikaans tijdschrift voor militairen met als afkorting SS) is ontstaan uit een groot verlangen om het medium film te verkennen en zijn grenzen op te zoeken.

WOII:

Prints op forex: 'Picknick bij mooi weer', 'Verbroedering bij nacht', ‘Geschrokken bij heldere hemel’ en ‘Stiekem luisteren bij schemerlicht’.
De prints vertegenwoordigen verschillende kanten van een oorlog die nog niet zo lang geleden is gebeurd en een groot aspect is van onze geschiedenis.

"De grens tussen mijn fotografische werk en mijn filmische werk is een dunne lijn. Ik ben daarin op zoek naar verhalende scènes waarin ik de toeschouwer stil laat staan bij ons verleden in de hoop dat ze de boodschap meenemen in hun dagelijks leven“ (EK).

CUTTING A TREE AND BURNING IT

Merijn Denkers (1981, Avans-Breda)
Video installatie, DV, Kleur, Stereo, 09:28

2630 minuten hakken, verdeeld over acht dagen was nodig om een stuk boom van 3 meter lang en 1 meter breed kapot te hakken met een 1400 grams bijl. Alles geregistreerd vanuit één camera standpunt, recht van voren, zonder montage. De handeling zelf staat centraal. Het zinloos vernielen en verbranden van een stuk natuur.

“De kijker wordt geconfronteerd met enerzijds de behoefte aan gestructureerde kennis van de heersende geschiedenis en de filosofie en anderzijds de drang deze te willen ondermijnen, zonodig met irrationele werkvormen. Dit ensemble straalt agressie uit. Een agressie, die heel direct wordt bij het blindelings in hakken met een bijl op een grote boomstronk. Het gaat dus niet om sculptuur, maar om de handeling zelf.” Paul Goede

RE:

Bouke Groen (1981, Academie Minerva-Groningen) Interactieve video installatie: DV, Kleur

RE belichaamt een onderzoek dat voortkomt uit de drang om ‘zeker te weten’ of anders gezegd iets helder en inzichtelijk te zien. "Deze drang geeft aan dat er innerlijke processen zijn die mij het ‘zeker weten’ ontnemen. Een van die processen is ‘herinnering’. Om ‘herinnering’ op zijn beurt inzichtelijk te maken stel ik de waarheid en authenticiteit van herinneren of de herinnering ter discussie." (BG)

Bouke Groen probeert grip te krijgen op eigenschappen van herinnering door het maken van een verschil of verdeling, wat de mogelijkheid geeft tot vergelijking. Deze vergelijking kan op zijn beurt inzicht geven in; waar herinneren of herinnering uit bestaat en hoe deze zich gedraagt.

JUDITH

Sanne Maes (1974, KABK-Den Haag)
Video installatie: DV, Kleur, Stereo

Judith is gebaseerd op het bijbelse verhaal van Judith en Holofernes. Hier onthooft Judith een legeraanvoerder, Holofernes, en red hiermee haar stad van de ondergang. Vele kunstenaars zijn Maes voorgegaan in de verbeelding van dit verhaal. Maes geeft een persoonlijke machtsverhouding aan in de vertaling van de bijbeltekst.

Sanne Maes werkt met gelaagdheid in beeld en betekenis. Het projectievlak bestaat vaak al als zelfstandig beeld waaraan Maes een nieuwe beeldlaag toevoegt. Er ontstaat een nieuwe werkelijkheid en de betekenis veranderd. “Het gaat mij om de verschuiving van betekenissen en de verrassing van de combinatie, maar ook de gevoelswaarde die daarvan het gevolg is. Zo probeer ik de toeschouwer te raken met dat gevoel, een emotie los te maken.” (SM).

ALSOF

Eva Wijers (1984, Avans-Breda)
Video installatie: DV, Kleur, Stereo, 23:35

In AlsOf zijn drie karakters dominant die een bizarre kijk op de werkelijkheid tonen. Met het geluid wordt een hyperrealiteit gesuggereerd. De film is opgedeeld in zeven ongelijke delen. Ieder personage gaat op in zijn eigen wereld en besteedt geen aandacht aan de ander. Er wordt gespeeld met de regels van het medium film; filmtijd maakt plaats voor de werkelijke tijd.

Eva Wijers werkt met het thema authenticiteit; in hoeverre mensen uniek zijn of denken te zijn. Hoe gaan mensen om met hun eigen 'ik' en in hoeverre is deze 'ik' maakbaar? "Vandaar uit werk ik met acteurs samen. Dit zijn 'echte mensen' in lijf en wezen, maar ze doen zich voor als een ander. En dan is er de locatie, IKEA, een namaakomgeving en het winkelende publiek“ (EW).