gezocht___

vrijwilligers voor het Media Art Festival in Amicitia, Nieuweweg 1a Leeuwarden.

Geintresseerd....

email info@mediaartfriesland.nl

Ga terug naar Algemeen

Artikel: Ed Bausch

In het begin van de negentiger jaren liep Friesland niet voorop met wat toen ‘videokunst’ heette. Er was een enkele kunstenaar wat schuchter in de weer met een camera.

Het voormalige Leeuwarder Theater Romein had een paar jaar eerder van de gemeente de opdracht gekregen om naast theater en muziek ook beeldende kunst te programmeren en dat op een andere manier dan al geboden werd in de stad. De kennismaking met videokunst vond plaats in de theaterzaal met de vertoning van de video ‘La Solitude’ van pionier Wim Bors uit St. Jacobiparochie. Voor velen hier was dit een nieuwe ervaring en deze vertoning leidde een jaar daarna tot een complete video-avond, waarbij nog niet de Galerij Romein als tentoonstellingsruimte werd ingezet.

Een jaar later gebeurde dat wel: het Second International Video Art Festival Friesland. Toe maar! Wat een ambitie! En waarom ook niet? Waarom niet ver vooruit lopen, en de experimenteerdrift belonen van degene die probeert een hedendaagse kunstvorm aan de orde te brengen en ons iets te vertellen? Kunst moet ons ontregelen. Bors deed dat.

Karrevrachten mensen kwamen langs, op wat het jaarlijkse Media Art Festival Friesland werd. Internationale kunstenaars, maar vooral jonge mensen, de crème de la crème van de Nederlandse academies, met honderden meters snoertjes, ingenieuze bouwwerken, onbegrijpelijke constructies, stilstaande of trage of razendsnelle beelden, minuscule geluidjes of keiharde tonen.
Het heette videoKUNST, het werd media ART. Het festival anno 2006 presenteert op een steeds bredere manier de mediakunstsector en haar randgebieden ter overdracht van informatie en kunst.
Media Art onderscheidt zich van de multimediawereld door dat woordje ‘kunst’. Niks mis met de wereld van de multimedia, maar laat Media Art Friesland maar voluit en ongebreideld voorop lopen in het Noorden, een internationaal platform zijn voor ver- en bewondering, voor verbazing en ja, verbijstering mag ook. Dat vermag KUNST.

Ik ben er trots op dat ik de vastberadenheid van Wim Bors en nu die van zijn dochter Nadine enige tijd heb mogen ondersteunen in een geschiedenis van 10 jaar. Proficiat en groei door!